Zondag 17 november 2002: auteur Nellie

Vandaag is het dan zover. Onze eerste dinertje is gepland. In het Dorpshuis te Rilland. 's Morgens eerst een mooie bos bloemen gekregen van Frank, mooie witte bloemen. Daarna eerst de brievenbus even legen, en wat denk het stikte van de kaarten. Donderdag en vrijdag hadden we ook al de nodige kaarten gehad, maar dit sloeg alles. In totaal hebben we zo'n 40 kaarten gehad. Echt leuk! Rond de middag kwam buurvrouw José met een bos bloemen, die moest ze aan ons geven in opdracht van haar kinderen Esther en Wendy en natuurlijk ook van de vriend van Esther, Wouter. Die was nog maar net weg, ging de bel. De bloemist. Die was nog niet weg of de volgende bloemist belde al aan, dit gebeurde zo een keer of vijf. Bloemstukken gekregen van: Fons, Karin en Dustin Tummers, Gommert, Ester en Bram, Piet en Lian Beijaerts, Ad, Marlies, Carolien en Rowena van Schilt, de Walpotjes, de meiden (en mannen) van SKW, Bianca, Jenny en Meriam, Paul, Cariena en Sabien Adriaansen (alias Janus Stuy), en een prachtige plant van Nico en Jeanine. Overweldigend gewoon, echt super leuk.
Maurice en Daniëla kwamen ook nog eventjes. Die hadden een videoband bij die wij moesten bekijken. Wat denk je .......... Marcel had die opgestuurd naar hun en moest die dus aan ons geven. Hij had zichzelf gefilmd en dat was natuurlijk fantastisch. Hij liet ook de hele campus zo ongeveer nog zien en de stad Berkeley zelf ook nog een beetje. Daarna ging hij nog allerlei studenten af en die feliciteerden ons ook nog even. Hier hebben we dus echt van zitten genieten met z'n 4en. Daarna hebben we ons lekker gewassen en omgekleed en via Ossendrecht (om Maurice en Daniëla op te halen) op naar Rilland. We kregen ook nog een SMS-je van Marcel, die wenste ons nog een prettige avond, leuk hè. Ik heb eerst de mensen van dorpshuis gefeliciteerd en een bosje bloemen gegeven, want die zaten deze maand ook 25 jaar in hun zaak, wij waren namelijk hun eerste trouwfeest. Mijn vader en moeder en mijn broer Peter en mijn schoonzus Addie waren er al. Dus eerst feliciteren natuurlijk. Nu lekker eten bestellen. Na een keus gemaakt te hebben kregen wij het cadeau van Maurice en Daniëla. Het was ook van Marcel zeiden ze, die is er namelijk niet bij, want die zit nog steeds in Amerika. Een prachtige zilverkleurige grote brievenbus (rvs). Precies zo wij hem wilden hebben, Supergaaf. Van mijn ouders en mijn broer en schoonzus kregen wij een koffieapparaat, zo een Senseo, lekkere koffie hoor, kom maar eens proeven. We hebben er heerlijk gegeten en gingen daarna koffie drinken in de grote zaal daar. Er was ondertussen een dansavond begonnen, dus dat was nog wel leuk om te kijken. Nu het moeilijke gedeelte, het afrekenen. Maar tijdens het afrekenen kregen wij van Bets, van het dorpshuis, nog een fles champagne. Dat was voor het champagneontbijt zei ze, het ontbijt moet je zelf maar maken, maar hier is vast de champagne. Lekker hoor. Toen we om ongeveer half 12 weer thuis waren gingen we nog gauw even kijken of Marcel nog op de chat zat en ...... jawel hoor, lekker nog even chatten. Zodoende was hij wel de eerste die ons kon feliciteren dus. Mooi hè! Nu nog even de post binnenhalen en wat denk ....... al die studenten daar in Amerika feliciteerden ons ook nog eens, en in ons gastenboek ook nog. Nou, je weet echt niet wat je meemaakt. We hebben er echt geen woorden voor hoor, supergeweldig!!

Zondag 17 november 2002: auteur Nellie

Dit is dan de dag!!!!! Ik deed de gordijnen open en wat denk je ...... alles versierd in de tuin aan de voor- en achterkant, allemaal vlaggen en ballonnen en zelfgemaakte roosjes. Supergeweldig. Nog gauw even kijken of er e-mailtjes waren binnengekomen, en ja hoor. En weer een hoop berichten in ons gastenboek. 's Middags kwamen Jessica en Ludwig nog eventjes. Ze hadden een mooi bosje rozen bij. Echt leuk joh!. Maurice en Daniëla kwamen natuurlijk ook. Ze waren net binnen en toen hoorden we de muziek, de intocht van Sinterklaas. Deze kwam op zijn paard voorbij, maar ik moest naar buiten komen van de zwarte Pieten en werd door iedereen gefeliciteerd, van een enkele kreeg ik ook een kus!
Ondertussen was het 3 uur geworden en kwam de Almeloclub binnen. Nu kon het feest beginnen. Na de felicitaties hebben we koffie gedronken met een heerlijk stukje slagroomtaart, die ging er in als koek. We hadden nog een video van vroeger, van zo'n 18 jaar geleden, en die draaiden wij af op de video. Ze stonden er ook bijna allemaal zelf op, dat was lachen dus, want niemand herkende zich nog van vroeger. De een was grijzer geworden, de ander dikker, de volgende knapper en ga zo maar door. We hadden van vroeger nog wat 8 mm filmpjes op DVD laten zetten. Daar stond ook de trouwdag van ons nog op. Dat was dus ook weer genieten. Iedereen vond dit echt leuk om terug te zien. Nadat iedereen weer voorzien was van een drankje moesten wij gaan zitten
Toen werd er een voordrachtje gedaan. Ze hadden 'een diner voor twee' gemaakt. Adje moest alles oplezen vanaf de perkamentrol en ze kwamen om de beurt met een ingrediënt aanzetten. Zat echt super leuk in elkaar. Mooi gedaan hoor! Ondertussen was het bijna 5 uur geworden en kregen we een Sms'je van Marcel om ons een prettige dag verder te wensen, en zouden we gaan eten bij restaurant Dorpszicht in Halsteren. Allemaal daar naar toe dus! Ze hadden een lange tafel voor ons gemaakt en iedereen kon zijn bestelling doorgeven. Na een poosje gingen ze weer brieven onder elkaar uitdelen en wat bleek ..... gingen ze nog een liedje voor ons zingen. De vrouwen het refrein en de mannen de coupletten. Ik wist gewoon niet meer wat ik moest zeggen, dat ze zo'n moeite voor ons gedaan hebben, echt leuk. Na dit lied kregen wij het cadeau, een diner bon, aangeboden. Dat past ook wel bij ons. Nogmaals bedankt dus. We hebben Marcel ook nog even gebeld om naar het lied te kunnen luisteren, die vond dit natuurlijk ook heel erg leuk... Toen we weer thuis kwamen samen met Maurice en Daniëla, die bleven slapen, keek ik nog gauw even of er misschien nog post was. Er was geen post maar er stond wel een prachtig bloemstuk, van de buurtjes. Mooi hoor. Verder hebben we nog even bij gekletst en daarna snel ons bedje in want de andere morgen zou het vroeg dag zijn!!

Maandag 18 nov : auteur Nellie

Om haf 7 ging de wekker af!! Eerst even douchen, daarna aankleden, eten, tanden poetsen en om 8 uur met de trein mee naar Amsterdam. Toen we in de trein stapten waren er maar 3 stoelen beschikbaar bij elkaar, dus Frank ging eerst even ergens anders zitten. Maar al gauw kwam dat ook weer goed, dus gezellig onderweg met zijn 4en. In Amsterdam aangekomen moest ik natuurlijk weer verschrikkelijk naar de wc. Dus eerst een restaurant binnen. Daarna op weg naar het Rijksmuseum. We dachten dat dat aan de andere kant van het station was, maar dat viel even tegen. We moesten eerst door de Kalverstraat naar het Leidseplein, even koffiedrinken, en dan nog een stuk verder daar was het dan eindelijk. Maar een gezellige ochtendwandeling is nooit weg. We hebben eerst wat rondgeslenterd omdat we niet precies wisten wat we wilden zien, maar op een gegeven moment kwamen we bij de Nachtwacht. En daar gingen we voor. Nou prachtig hoor. We konden lekker op een bankje zitten en genieten van het uitzicht. Even later zijn we verder gegaan en daar kwamen alle bekende schilderijen tevoorschijn. De ene vonden we zeer mooi, er vielen er ook wel tegen. Maar ja, smaken verschillen nu eenmaal.
Toen we alles bezichtigd hadden wat we wilden zien, hebben we nog een lekker kopje soep genomen of een broodje en daarna naar de winkelstraat! Wat schetste onze verbazing ... we liepen richting Leidseplein, keken bij een eetcafé naar binnen en wie zitten daar ........ Jessica en Ludwig. Die hadden deze dag ook uitgekozen om naar Amsterdam te gaan. Wij dus even naar binnen. Dat was nog gezellig. Maar ja, toch maar naar de Kalverstraat. Wij vonden het nog erg druk voor een maandagmiddagje. Maar wel gezellig hoor. We hebben nog wat kleine prullaria gekocht en zijn daarna nog wat gaan drinken om vervolgens weer met de trein terug te gaan. Oh ja, eerst nog even naar het Sexmuseum. Dat viel wat tegen, want de leuke dingen waren buiten werking!!!! Dus volgende keer beter. Eenmaal weer thuis gekomen keek ik natuurlijk weer in de brievenbus en jawel hoor, weer een aantal kaarten. Dat iedereen zo met ons meeleeft is toch echt wel geweldig hoor. Al met al dus een zéééééééér geslaagd weekend waar we zeker ons verdere leven, samen, op terug kunnen kijken. Alsnog iedereen zeer bedankt voor alle aandacht.